Malay 
English 
3k: Pengangkutan
Mukadimah
Bidang dasar ini merangkumi aspirasi Rakyat untuk infrastruktur pengangkutan yang memudahkan mobiliti fizikal dan sosial dalam semua persekitaran, sama ada di bandar atau luar bandar.
Pengangkutan awam yang cekap, mudah diakses dan mampu milik – malah pengangkutan aktif, iaitu semua bentuk perjalanan yang dikuasakan manusia – adalah penting untuk memastikan pertumbuhan ekonomi dan ketersambungan di seluruh Malaysia. Perancangan bandar, bagaimanapun, telah dipengaruhi oleh pergantungan kereta yang kuat – 86.8% isi rumah memiliki kereta, menurut Kajian Pendapatan Isi Rumah dan Kemudahan Asas 2019 oleh Jabatan Perangkaan Malaysia – dengan minoriti yang besar memiliki beberapa kereta bagi setiap isi rumah, berbanding dengan penggunaan pengangkutan awam sekitar 25%. Tumpuan kepada infrastruktur berpusatkan kereta telah membawa kepada kesan negatif terhadap kualiti udara di kawasan bandar dan kerosakan bersamaan kepada kesihatan penduduk, di samping membantutkan pembangunan ekonomi kawasan separa bandar dan luar bandar. Ini bukan cara yang bertanggungjawab dari segi ekonomi, alam sekitar dan sosial untuk mengembangkan bandar, wilayah dan negara kita. Memandangkan populasi Malaysia dijangka memuncak pada 2068, dengan anggaran pertumbuhan tahunan sebanyak 1.3%, alternatif pengangkutan tanpa kereta merupakan faktor penting dalam mewujudkan kawasan kejiranan yang boleh didiami dan mudah diakses untuk semua peringkat umur, kebolehan dan latar belakang ekonomi.
saya: Desentralisasi Perancangan Pengangkutan
Perkhidmatan pengangkutan dan infrastruktur sangat sensitif lokasi. Setiap wilayah di Malaysia mempunyai dinamik dan keperluan yang berbeza berdasarkan aktiviti ekonomi dan struktur sosial yang ada. Dekad perancangan pengangkutan di bawah agensi persekutuan, bagaimanapun, telah merendahkan kualiti hidup, terutamanya di bandar-penduduk Lembah Klang, sebagai contoh, membazir sehingga RM20 bilion setahun untuk kesesakan lalu lintas, menurut laporan Bank Dunia 2015. Oleh itu, desentralisasi perancangan pengangkutan diperlukan untuk menangani isu pengangkutan tempatan ini.
1. Menurunkan pengurusan perkhidmatan pengangkutan daripada kerajaan persekutuan kepada kerajaan negeri dan/atau pihak berkuasa wilayah. Membenarkan institusi yang terkemudian mewujudkan sistem pengangkutan dan perkhidmatan bersepadu yang memenuhi keperluan tempatan, dibantu oleh Agensi Pengangkutan Awam Darat dan kakitangan pakar.
(Chong Yong Wai, Transit Malaysia, Cadangan 3K-1)
2. Mengkaji semula Dasar Pengangkutan Negara ke arah memenuhi matlamat bandar yang lebih luas iaitu 20 minit kejiranan untuk mengurangkan pergantungan kereta di bandar dan wilayah. Matlamat ini untuk memastikan kawasan kejiranan berdikari yang keperluan hidup dan bekerjanya dipenuhi dalam masa 20 minit berjalan kaki mesti dimasukkan ke dalam Rancangan Fizikal Negara, garis panduan dan piawaian perancangan negeri, serta pelan struktur tempatan.
(Chong Yong Wai, Transit Malaysia, Cadangan 3K-1)
3. Meningkatkan kemahiran kakitangan awam yang bekerja dalam perancangan pengangkutan bandar dengan latihan berterusan dan profesional. Memberi insentif untuk kakitangan bekerja di kawasan serantau dan menawarkan geran kepada majlis wilayah untuk menambah baik rangkaian pengangkutan awam dan aktif di kawasan mereka.
II. Pembangunan Saksama
Pembangunan infrastruktur pengangkutan, terutamanya infrastruktur awam, telah tertumpu di Lembah Klang Besar, mengakibatkan ketidaksamaan besar dalam kapasiti pengangkutan di kalangan ibu kota, bandar sekunder dan bandar tertiari. Kerajaan mesti memperbetulkan ketidakadilan pembangunan ini kepada rakyat Malaysia yang tinggal dan bekerja di luar Lembah Klang Besar, yang terpaksa membelanjakan lebih banyak untuk pengangkutan berbanding mereka yang tinggal di ibu negara.
4. Mewujudkan rangka kerja pembiayaan pengangkutan nasional untuk memastikan pembangunan wilayah yang saksama.
i. Menubuhkan kumpulan kerja antara parlimen dengan tujuan semata-mata mewujudkan mekanisme pembiayaan pengangkutan berdasarkan populasi kawasan, daerah dan negeri setempat ke arah menyamakan harga bagi setiap penduduk di semua kawasan. Mekanisme pembiayaan harus mempertimbangkan infrastruktur sedia ada, kepadatan kawasan, dan penggunaan tanah ekonomi.
ii. Mekanisme pembiayaan baharu akan berfungsi selaras untuk membiayai pihak berkuasa perancangan pengangkutan wilayah yang dicadangkan, berdasarkan prinsip yang ditetapkan oleh Dasar Pengangkutan Negara yang dikemas kini.
(Ir. Dr. Tai Tuck Leong, Monsoon Malaysia, Proposal 3K-2)
III: Dasar Progresif untuk Kemampanan
Banyak amalan lapuk dan dasar, garis panduan, peraturan dan undang-undang yang berkaitan dengan perancangan telah menyumbang kepada perancangan dan reka bentuk bandar yang lapuk dan memudaratkan, meninggalkan kesan negatif terhadap kebolehtinggalan dan kebolehcapaian kediaman. Dasar dan amalan tidak progresif ini juga menghalang pertumbuhan pengangkutan awam dan aktif kerana kereta diutamakan dalam perancangan. Dasar sedemikian harus disemak untuk memasukkan pengangkutan mampan dalam dokumen perancangan.
5. Mengintegrasikan garis panduan dan dasar perancangan negeri dan tempatan ke dalam Dasar Pengangkutan Negara yang disemak dan Rancangan Fizikal Negara yang menggalakkan pertumbuhan pilihan pengangkutan yang mampan.
6. Benamkan amalan terbaik perancangan bandar baharu dalam dasar perancangan negeri dan tempatan kita.
Berikut adalah beberapa cadangan:
i. Pantaskan pembangunan skim pembangunan lampu kereta yang mematuhi matlamat yang disemak dalam Dasar Pengangkutan Negara dan Rancangan Fizikal Negara. Ini boleh dilakukan melalui proses penilaian Aplikasi Pembangunan yang diperkemas.
(Cameron Kang, Persatuan Pengguna Pengangkutan Awam Pulau Pinang, Cadangan 3K-3)
ii. Mengenakan maksimum parkir untuk mengehadkan pembinaan tempat letak kereta di luar jalan di kawasan awam/aktif yang kaya dengan pengangkutan.
(Cameron Kang, Persatuan Pengguna Pengangkutan Awam Pulau Pinang, Cadangan 3K-3)
iii. Tingkatkan kepadatan kediaman dan bina rumah mampu milik berhampiran koridor pengangkutan awam.
iv. Memperbaik hak laluan untuk kenderaan pengangkutan awam untuk memastikan kualiti perkhidmatan, dan mewujudkan rangkaian selamat untuk penunggang basikal dan pejalan kaki.
v. Cipta 'superblock' jalan kongsi, jalan dengan had laju yang dikurangkan atau jalan tempatan yang dilalui pejalan kaki untuk mewujudkan lebih banyak ruang terbuka yang boleh diakses.
vi. Tetapkan garis panduan akses universal untuk memastikan laluan pejalan kaki, perhentian pengangkutan awam dan kawasan lapang boleh diakses oleh semua.
vii. Membangunkan prinsip reka bentuk bandar yang mampan untuk kawasan kejiranan, untuk menggalakkan kebolehtelapan, akses kepada perniagaan, pengangkutan, perkhidmatan dan jalan yang lebih selamat melalui pengawasan pasif.
viii. Insentifkan pembangunan lampu kereta dengan pengecualian yuran pembangunan sebagai mengiktiraf manfaat awam kepada mod pengangkutan awam dan aktif.